6 Mayıs 2010 Perşembe

Özleyiş


Bilsin cihan ki ben bu cihanın nesindeyim.
Bir ülkünün mehabetinin zirvesindeyim.

Dünya denen mezellete dalsın her isteyen,
Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim.

Herkes bir özleyişle yaşar... Ben de öylece
Altay’ların ve Tanrıdağ’ın çevresindeyim.

Merdanelikle şöyle bakıp ayrılıklara
Son menzilin hüzün dolu keşanesindeyim.

Artık veda zamanına pek fazla kalmadı;
Yorgun ve kimsesiz, ölümün bahçesindeyim...

H. Nihal ATSIZ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder