Bir Hun çobanıydı iri gözleri
Arzular ve ıstırabın yuvası
Sürüsünün tek menzilli seferi:
Meçhur Macar Hortobagy ovası
Alacakaranlık, seraplar ince
Efsunladı belki bin kez ruhunu
Fakat kalbinden bir çiçek bitince
Kendi hayvanları yediler onu
Fevkalade şeyler geçti aklından:
Kadın, şarap, doğum ve ölüm - saydı
Epey bilge ve kudretli bir ozan
Olurdu o başka yerde doğsaydı
Amma gözü ilişince sürüye
Bok lekeli sağrılarını dövdü
Gömdü şarkısını, döndü geriye
Islık çaldı, oha dedi ve sövdü
Orijinali: Ady Endre, A Hortobágy poétája
Çeviren: M. Bahadırhan Dinçaslan
Şiirin karşıda bir titrek kandil
YanıtlaSilParmağım takatsiz, webse dalgalı
Deneyip yenildim, bunu böyle bil
Calaf'ı aradım fakat ne buldum
Bir amansız dört yüz dörtte boğuldum
"...Fakat kalbinden bir çiçek bitince
YanıtlaSilKendi hayvanları yediler onu"
Bahadırhan Bey'in bir videosunda yaptığı bu alıntıyı her yerde aramıştım ancak bulmak şimdiye nasipmiş. Teşekkürler.