Kalan

"Seher yelleri eserken geceler zara düştü
Dolunay savrulup gitti harmanında kalan ben..."

Sefai

Cuşiş-i bezm-i ezelde taksim olmuş yedi renk
El alı yeşili aldı karasında kalan ben
Tadan tatmış tazesini göğe asılı hevenk
Geceler boyunca meyhur şırasında kalan ben

Falda yıldızlarım bir gün felaha dizilmedi
Bozuldu da muvazenem mizanım bozulmadı
İki elimle ettiğim haneme yazılmadı
Bir iyelik sancısının kirasında kalan ben

Nefs-i mutmain muhaldir fikr u zannım nazari
Bir gülün ağıdındayım ah u zârım hezari
Bir hatifin peşi sıra bana düştü taharri
Vahyini yellere saldı Hira'sında kalan ben

Bir ebedi sa'y halidir nefes alıp verdiğim
Yedi şavtın bereketi ilhamına erdiğim
Mısraımdır kurban diye ayağına serdiğim
Mebrur olmaz Safa Merve arasında kalan ben

M. Bahadırhan Dinçaslan

Mektup

Eve döndüm melüldü, masa, yatak ve sedir
Eksiktim vücudumun sanki bir azası yok
Külli atin karib ya kavl-i ezel kahpedir
Eder yanına kalır, feleğin cezası yok

Gidiverdin koluna girince seher yeli
Ayak izin som gümüş papatyalar bezeli
Bir mektup ısmarlasam dedim gittin gideli
Mürekkebim buz kesti kalemin yazası yok

Şimdi güreş vaktidir akreple yelkovanla
Yalvaramadım "gitme...", erkeğim ya, sen anla
Nasılsa geleceksin diye usul erkanla
Dilim uğurlar amma gönlümün rızası yok

Gök kelebek müştakı tırtılın kozası var
Bahadırın Mervesi, yıldızın fezası var
Gel, gel beri ki savm u salatın kazası var
Sensiz geçen zaman-ı hayatın kazası yok

M. Bahadırhan Dinçaslan

*Külli atin karib: "Bütün gelecekler yakındır", Kuran'dan.
*Kavl-i ezel: Ezelden beri söylenegelen
*Son iki mısra Nesimi'ye aittir. "Gel, gel beri ki oruç ve namazın kazası, telafisi var ama sensiz geçen ömrün telafisi yok."