Eşkıya

"Sıtkı bütün bir arkadaş yoluna

İptida kelleyi verenlerdeniz."

Avaredir şeytanının peşinde

Bıyıklıdır kal-ü beladan beri.

İntikam öğütür gece düşünde

Çiğ polat kemiren azı dişleri.

Islığında yedi makam İsrafil,

Unutmaz, affetmez: Kin kokar, kesif.

Sencileyin ana rahminden değil

Fişek yatağından doğdu bu herif!

Dudakları çift dinamit lokumu

Sigarası fitil dişleri çakmak.

Kısık gözlerinde biriken tamu

Dilinde cenneti boşayan talak:

Eşkıya, eşkıya - günah ve belâ!

İlmeğin örülü kazığın hazır.

Şükret ki kelleni koruyor hâlâ
Sıkışınca ters ayaklı bir Hızır.

Bakışında kaç kavşak var, kaç pusu?

Kaç atlas sığıyor avuç içine?

Ayak sesin kaç genç kızın kabusu

İştahın bakire kanına teşne!

Keklikten destur mu istesin şahan?

Kim saklar avını pençenden senin?

Çığ düşürdü ardı sıra kahkahan
Jandarmanın kaçırdığı cemsenin.

Şimdi yoldaşını bir nezarete

Bağlayıp attılar - kopsun kıyamet!

Nara at, yaylaya toplansın çete

Gözlerinde kızıl yalaz alamet.

Çak şehrin ufkunda meşum yıldırım;

Son defa pervasız bir geçit resmi.

Çök şehrin üstüne veba ve kırım: 

Silinsin ebeden hartadan ismi.

Ölmek var, dönmek yok - evvelin küfür

Ahirin şüphesiz zebani koynu.

Omzunda melekler sola tükürür

Görünce yoldaşın yedi melunu.

Talih de tarih de buraya kadar.

Hamza'nın katili tutar yasını.

Kanla ve barutla, ey koca Avşar

Son satıra bırak, son kısasını.

...

Yatağan yarası bakışlarından
Tekinsiz parladı soğuk mavi buz.

Kesildi zincirler, yıkıldı zindan
Bir şehri daladı bu yedi kuduz.

Öğrettiler şehrin yatuklarına

Bir dost kellesinin pahası nedir.

Kuzgunlar musallat ufuklarına,
Sıçanlar dolaşan bir viranedir.

Şimdi o viranın şom akıbeti:

Üstüne ebedi bir asit damlar.

Bir medeniyeti böyle yok etti
Tenhalarda şeytan siken adamlar.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Axis Mundi

"Sonra, gerçekten ben kâinâta ve oluşuna, olanlara ve içinde tedvin edilen hikmete baktım. Gördüm ki bütün Kâinât bir ağaçtan ibâret…"

Ağacıma tanrı atın bağlardı,
Gölgesinden kırk gözeler çağlardı:
Ay kadar soğuktu, gün kadar temiz.

Yaprağı ufkumda yeşil kıvılcım;
Düşlere rengini veren ağacım
Bebekler dilini anlayan vaiz... 

Allah'a nazire temeyyüzünde;
Sulardı ruhumu göğün yüzünde
Açtığı delikten damlayan deniz.

Aklımı kamçılar bir vehimdi o,
Al elvan çapıtlı gelinimdi o
Yaylama serdiği gazeli: çeyiz.

Allah'ın nuruydu, kalmadı yarım,
Dallarını takdis etti yıldırım
Kıskandı kutunu bir avuç dinsiz!

Köylüye yakacak lazımmış, güya.
Ağacı kestiler, bir küçük dünya
Başıma yıkıldı, fark etmediniz.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Walden

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum;
Ne ben senin dostunum ne sen dostumsun benim.*
Düşmese de yakamdan fısıldadığın vehim,
Sana sırtım dönükken senin kadar mağrurum.
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum!
Atlaslar kıpırdıyor kirpiğimin ucunda.
Yıldızlarım ilk defa sahipkıran burcunda.
Pusulam kıpır kıpır, girdaplandı uskurum,
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Hayra yorma yüzümde beliren tebessümü.
Manasız bilmeceler eğlemiyor gönlümü.
Cevaplar senin olsun bana yetiyor sorum.
Elveda mağrur dünya! Evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Ne sadaka dilenir ne mağfiret dilerim;
Kızgın bakışlarında bir yatağan bilerim,
Keserim palamarı, ıssız adaya uğrum!
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Çirkin ufuklarını boyayan hangi fecir
İçimdeki volkanın rengini verebilir?
Ben senden azat oldum – sen de kal benden mahrum:
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Menzilimi elbette bulurum sora sora:
Kalbimde bir kitap var, her sayfada macera!
İncilenir düşümde varsa bile kusurum,
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Fenerin ışıtmıyor gayrı benim yolumu,
Esrarın kaç asırdır esafilin malumu,
Tüketti üç notalık makamını santurum
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Göz kapağım altını acıtmadan yaktığı-
Oğlumun gözlerinin hatıra bıraktığı-
Bir harita düşümde – aramaya mecburum!
Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.

Elveda mağrur dünya, evime gidiyorum.
Dilimde açık saçık şarkılarla puruvam
İlelebet netadır – beni bekliyor yuvam:
Maşukumun vaslıdır atladığım uçurum!
Elveda mağrur dünya. Evime gidiyorum.

M. Bahadırhan Dinçaslan

*"Good-bye, proud world! I'm going home:

Thou art not my friend, and I'm not thine."

Ahad

Bir çirkin renge büründü benzimde hoş kırmızı;

Bu nasipsiz serserinin cehennem kokan ağzı
Bana haram olsun diye dava edecek şarap.

Talihimin günahı yok kanıma kendim girdim.
Siyahın mustatilinde renklerimi yitirdim
Şimdi bir lahza beyazı benden esirger mehtap.

Korkarım uzar ebede yeşilden boza sürgün.

Ne çıkacak bir dağım var tepem atarsa bir gün;

Ne dönecek bir evim var - bunu bilmek ıstırap!

M. Bahadırhan Dinçaslan

Türkiye

Gözlerinden saplanıp bir hiçliğe
Kanar hani reddedilmiş bir erkek.

Bağrına saplanan paslı çeliğe

Yarım ağız bir eyvallah çekerek;

Ev yolunu tutuverir neşesiz

Bakar görmez selam vermez ve yürür.

Bir uykuya dalar düşsüz, raşesiz

Ağzında dağılır bir avuç kömür.

Bir sevimsiz tatla uyanır sabah

Bir sigara yakıp tavanı izler.

İşlemeden hesap verdiği günah

Ciğerinde dikenli tel filizler.

Ellerinde muhatapsız bir isyan

Beyhude, beyhude sıktığı yumruk!

Kıvranır durur ya hani bir zaman

Sesi kısık, şikayetsiz ve buruk.

Öyle, geceleyin ışığı titrek

Evlerde ağlayan aşıkların var!

Her birisi, ciğerinde engerek

Sinsi vesveseyi güç bela kovar.

Bigane tanrıça duymuyor musun?
Bir deprem tellalı misali derin

Bir ağıt yakıyor bunca cilasun:

Türkiye! Türkiye! Bizi sevmedin!

M. Bahadırhan Dinçaslan

Manastır

Bazen yaz sonunda kurtlanır kiraz.
Bazen, tutunmaya bir dal bulamaz
Bin yıllık gazeli derleyen hatır.

Boşalınca bir tetiksiz zemberek
Şeytanı Allah'la hemhal edecek
Bir sual insana neler yaşatır?

Kendi tenim öz ruhumun kefeni.
Tesellim: Her şartta bekliyor beni
O metruk adada köhne manastır.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Phaedo

...Such are those thick and gloomy shadows damp

Oft seen in charnel vaults and sepulchres,

Lingering, and sitting by a new made grave,

As loath to leave the body that it lov'd,

And linked itself by carnal sensuality

To a degenerate and degraded state.

Bıkmaz mı insan ruhunun bekasından, meçhulde?
Beden değil mabedimdir seçebilsem herhalde
İstemezdim bu aşina kafesten halasımı.

Cevabını bilsem bile doğduğum andan beri
Soracağım bu soruyu sönerken ruhun feri:
Haris ve hakir yaşadım kim tutacak yasımı?

Kum saati gözlerimle gördüm, kehanetimdir
Serencamım örümceğin öksesinde yetimdir
Bir ebedi Aralık'a terk ederken Kasım'ı.

Ağzında kasap kancası tekinsiz bir tebessüm
Öpecek göz çukurumu kabrimde iki büklüm
Kuzgun suret hayaletim kendi kafatasımı.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Obitus

Gözlerime kumlar doldu pınarlarım kurudur
Yüzümden pul pul dökülen erkeklik gururudur
Yüreğimin kanserlenip kabardığı doğrudur
İrinle mayalanmış bir ikrahın hamurudur
Sünüyorum yaşam muhal ölmek gayrımeşrudur
Ümit aşüfte bir yıldız vaat verir ve tutmaz
Dilimde öksüz terennüm cevapsız bir sorudur:

Evim nerde yurdum nere menzilim ne tarafta?
Bunaldım kendimden yeter - mahkumum bir arafta.

Asırları takas ettim bir an uğruna peşin
Savurup külünü bilmem kaç yıl yanan ateşin
Karanlığı göze aldım reddedip alayişin
İşkence kokan bir çölde Tatar'ı bekleyişin
Asasını çaldım gafil uyuklayan dervişin
Aylar boyu tek azığım fokurdayan bir garaz
Görmeyen gözlerle düştüm peşine bir güneşin

Yedi bacı yedi günü pay eder de her hafta
Yedi kez dağlar gözümü - mahkumum bir arafta.

Annemin müşfik dilinde teselli: Allah kerim!
Anne, ölü toprağıyla örtüldü bak üzerim!
Anne! Gözlerim bozuldu kayboldu peygamberim!
Anne! Koca dünyada tek benim mi yoktur yerim?
Hayır duanı hiç kesme ben yine amin derim
Üzülme bin cami içre kaldım diye be-namaz
Bilirsin ki ben korkunca başımı çeviririm

Ruhum aklımla ellerim gözümle ihtilafta
Ciğerimde ihtilal var - mahkumum bir arafta

Şimdi Allah'ı öldürmüş şeytan gibi yalnızım
Tek bir lâ'nın makamında zayıf vuruyor nabzım
Rakibimi okumaya yeni bir meydan lazım
Dövüşmezsem zayıfım ben bağırmazsam cılızım
Her nereye düşürürse yolumu alın yazım
Biliyorum terekemde yalnız nisyan ve enkaz
Biliyorum sönecektir pırpır eden yıldızım

Esatirimi okursun bir gün metruk sahafta
Hele bir çıkış bulayım bu layemut arafta.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Unheimlich

Hafızamda resmi bulanan bir mahalle

Minicik avcumda kuruyup giden lâle

Ruhumda gün be gün külü savrulan ocak.

Ne anne kokusu ne de bir çocuk sesi-

Mümini kalmamış tanrıların gölgesi

Doğduğum sokağın kuytularında, ıslak.

Eski bir apartman çehresi kirli sarı

Dağılır sis gibi şimdi çıksam yukarı

Korkulmaz bir kabus, sakınılmaz bir tuzak

Zerdüşt'ün mumunu söndüren bir rafızi
O korkunç cüretin hala odamda izi:
Çürümemiş bir el - ve daima kalacak.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Panache

-Eşim Gülsüm'le geçirdiğimiz fırtınalı 10 yılın muhasebesidir-

Hükmolundu Arş'ın yukarısında

Yarım ayın karanlık yarısında

Kıvrıldı o gece bir melun dudak.

Kötü adam aldı çakır Gülsüm'ü

Kesti yazgımı bağlayan düğümü

Tanrının kanıyla zağlanmış bıçak.

En erkek sesimle "yanındır yerim"

Dedim, "kabulümsün, seni çekerim

Atlas'ın yükünü üstüme bırak."

Teselli ummadım bahanelerden

Yaktığım, yıktığım kaşanelerden

Ganimet getirdim sana koşarak!

Bütün encam Bahadır'ın farkıydı:
Senin ömrün bir nihavend şarkıydı

Benimse hayatım bir ince bozlak.

Teslim olmaz ebed-müddet bir peşrev

Ben solgun yüzüne renk veren alev

Sen ruhumu serinleten sağanak

Şikayet dilimde bir memnu Sur'du

Ki erkek dediğin böyle olurdu

Erkeğim dedikçe erkeğim mutlak!

Saymadım yolunda kaç kere düştüm
Fakat hep doğrulup yine dövüştüm
Gün oldu yakında, gün oldu uzak;

Dövüşürken gözüm ucu sendeydi

Direnirken iradem sayendeydi

Ey ihtilalimi harlayan mihrak!

Yaşadım kah belan kah lütfun diye
Şimdi tek duam var sana hediye:

Ölsem senin kahramanın olarak.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Tereke

Çöktü kubbe, göçtü kemer ve sütun

Eşikte eğreti tezyinat kaldı.

Akeron'dan indi bütün kayıklar

Mehtaba bergüzar saltanat kaldı.

Yedi kız kardeşin küllendi kadri

Ne sevda ne şair ne sanat kaldı.

Bunalıp sazını kırdı mükevvin

Ekvana bir kuru kainat kaldı.

Ahu'dan dağlara akseden bir ah

Anka'dan yolunmuş bir kanat kaldı.

Asmalar kurudu koca Babil'den

Biraz balçık biraz istinat kaldı.

Ehl-i dili sorma, taksimden bize

Bir beyhude kıyam, boş inat kaldı.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Yaşayan Ülkücülere Ağıt

"Günler evine gitti."

Babaannem

Sofralar kurardık bir zaman sana

Kahkahamız Çin'den duyulur muydu?

Çekik gözler bir bozkırdan aşina-

Bir akşamlık ilaç yalnızlığına.

Sonunda şeytana uyulur muydu?

Sabahlara kadar kafa çekerdik,

Meçhul atlaslara tohum ekerdik,

Pervamız mı vardı ölümden yana?

Sen beni tanırdın elbet ben seni.

Konuşmasak bile o günden önce

Bin yıllık bir sohbet hissidir hani-

İnsan ortasında bulur kendini.

Elden ele gezen asırlık günce:

Bir senden bir benden uzun paragraf,

Ezeli bir telaş - ebedi araf,

Bakiyse macera, kahraman fani.

Güzeldi ve bizim hikâyemizdi.

Her birimiz birer filim yıldızı,
Her replik hem aynı hem de eşsizdi.

Babânnemin duasınca temizdi,

İtiraf edelim fakat birazı,

Kirliydi dedemin vicdanı kadar.

Her birimiz hasılata hissedar

Bu hikâye bütün sermayemizdi.

Beşiğinde ölen bebeğin ruhu

Söyler misin bana nereye gider?

Tertemiz düşlerin var mıdır Nuh'u?

Toplayıp aşarak tılsımlı kûhu

Üçlere, kırklara emanet eder.

Bir kanatlı kayık, ufukta soluk
Bir muhayyel diyar - sonsuz duruluk

Bir ebedi endişenin vuzûhu.

Bizim gözümüzde bebekler öldü.

Bir pınar kurudu bakışımızda.

Geri gelmez kervan safa düzüldü,

Ardımızdan kor dudaklar büzüldü,

Sessiz ve törensiz bir ince veda-

Baktılar ama hiç ağlamadılar,

Son gölge ufuktan yitene kadar,

Yar ağlamayınca ırakip güldü.

Korkarım sabaha çıkamaz artık

Göğsümüzde hırıldayan o bozkurt.

Kuduzdan beter bu layemut açlık,

Ağzımız toz çorak bağrımız yanık,

Feri kaçmış gözler ve çökmüş avurt,

Ciğerimiz topak topak veremli,

Belki bir anamız gözleri nemli,

Kalmıştır bizlere diyecek: "Yazık..."

Şimdi hilâlimiz bir meşum kanca

İbret için dara çekiliyoruz.

Arşiv kaydımızda epey sakınca,

Yaftamızda küf bağlamış bir gonca,

Bir çölde öylece dikiliyoruz:

Yıldızımız gayrı kervankırandır.

"Kandır" diyor "beni kanına kandır!"

Tetiğini bozduğumuz tabanca.

Bizi boğan sicim düşlerimizden

Ve ülkünün züfülünden örüldü

Tespihler millenir dişlerimizden

Cariye seçtiler eşlerimizden

Kul oldu oğlumuz sapa sürüldü

Mahşere dek söylenecek şor oldu

Ağıtsızlık ki hepsinden zor oldu

Yâda nam devşirdik işlerimizden.

Bir sazak toplayıp götürdü, günüm

Ölen bebeklerin evine gitti.

Yarınımı boğdu uğursuz dünüm,
Okuntular süslediğim düğünüm,

Cenaze namazı faslıyla bitti.

O sofranın akıbeti bu muydu?

Değil Çinli, kardeş bizi kim duydu?

Biz bile duymadık bizi, üzgünüm.

Şimdi ben bir fırsat dikizliyorum.

Kalbimin en ücra yerine, ıssız

Bir yetimin kinini gizliyorum.
-Rüyamda yatağan temizliyorum-
Yadıma düşünce şimdi soframız
Gün şavkı vurur ya Kuray düzüne
Bir filim vuruyor göğün yüzüne

Cehennemden cenneti izliyorum.

Bahadırhan Dinçaslan

Erenler

Kalbimde kapkara mühür kapılarım kapandı
Nasip değilmiş kuluna yedi menzil yolculuk
Karşı kıyıda -nihayet- bir titrek kandil yandı

Elveda bahrine girdi -nihayet- seyr-i süluk

Ruhumda bir zemberek var saatleri sayılı

Tayy-ı zaman benim işim çağlar atlayacağım

Parmaklarımda bir fitil ruhumun muttasılı

Son sigaram bitince gör: Nasıl patlayacağım!

Bana nasip olmaz kıyam ki nefsime nispetle

Bedenim çoktan çürüdü: Gassal yedinde meyyit

Necatıma ümidim yok ikrah ve şikayetle
Sol omzuma sürgün düşen zavallı melek şahit

Yatağımda ölmem muhal bir beddua almışım
Sivriltip temren taktığım mahzun zeytin dalından

Buzul kesen kalbim gibi gelse gerektir kışım
Bir sabahın müştakıyım mağribin kızılından

Pir-i mugan sakalından ağulamış bademi
Çıktım kırklar makamına zehir kustum, erenler
Gaybın meçhul ricalinden isteyip müsa'demi

Kendimi dinlemek için artık sustum, erenler.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Lazımsa

"...Bize vacib Kemal efzayiş-i sabr ü metanettir

Felek de her cefasın eylesin müzdad lazımsa."

Oluruz ger tebenniye fethi Murad lazımsa
Buluruz her Süleyman'a bir Belgrad lazımsa

Meyus olma ki layığın bu beyaban değildir
Arş'ı fethedelim ey Türk sana bilad lazımsa

Payinde bulur mesnedin ahkam-ı ehl-i vatan
Kalk kıyama öz kuyunda bir istinad lazımsa

Ağnama etsin iktida layık mı ki serahin?
Öz deden yeter kudveye kavl-i ecdad lazımsa

Üfle Sur senin elinde gözle sensin alamet
Fehmet sensin sahip-kıran halka müjdad lazımsa

Uyuma hab-ı gaflettir ağulanıp yattığın

Sancağa bak yol bulmaya şayet ferkad lazımsa

Tabl-ı mah-ı hab-avere çub-ı dübb-ü asgarı

Urayım uyandırmaya ger serenad lazımsa

M. Bahadırhan Dinçaslan

Telli Turna

-Aşağıdan gelen telli turnalar
İçinizde telli turnam yok benim-

Kimi göğe direk olur kimi kervan aldatır
Göğümde kayması yakın bir yıldızım var benim
Kuzu beyaza boyayıp şavkıyacak şen şatır
Dünyadan son alacağım gökçe kızım var benim

Elim obam kurban olsun baktığım yerin süsü
Yüzün suyu hürmetine yaşadığım, öldüğüm
Yalnız seninle huzurlu gecelerin örtüsü
Yalnız seninle sıcaktır gündüz olunca göğüm

Kaf Dağı'na bir kızıl tan vaktinde baskın verip
Seni çaldım canım kızım Umay Ana düşünden
Altaylarda bir kardelen gözyaşından göğerip
Yeni tanrıçalar doğsun Türkane gülüşünden

Ağacını Binboğa'nın verdiği beşiğini
Savalan'dan esen yeller sallasın da uyutsun
Tan yerinin efendisi beklesin eşiğini
Yedi deden yanık ruhu odanda nöbet tutsun

Karanlıktan korkma sakın asma yüzün bir kere
Baban sağ oldukça kızım; günün, ayın olacak
Aşağıdan yukarıdan gelen turnalar içre
Soyumuzda ilk kez senin saklı payın olacak.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Oniki

-Metan gazıyla boğularak şehit olan 12 kahramana dair yapılan haberlerin kahrıyla-

On iki resim gördüm çok uzaktan çekilmiş
Küçük harflerle adlar: Mahsun, Özkan ve Kani
Gazeteler bir ağız basmakalıp sitayiş
Özden bir laf etmeye değmezler miydi yani?

Celalettin'in adı yanlış geçmiş kayıda
Böyle harcıalem mi bu ülkede boğulmak?
Yaşayanlar bağrıyor: Vatan sana can feda!
Ve feda edilenler: Sönmüş on iki ocak

İncedereli Avşar - Ümit biraz tanıdık
Ege'nin bilmiyorum oğlu kızı var mıydı?
Gerçi bilip bilmemem fark etmiyor ki artık:
Canım ülkem Türkiyem, evlatlarına kıydı

Elimiz boşa geldi uykuda mı bastılar?
Hani düşman değildi mağara çakalları?
Ahmetlerin evine iki bayrak astılar
Enver'imin kabrinde uzamış sakalları

Abdurrahman ve Fikret Furkan'ın peşindeler
Emretse evelallah ölürler icabında
Fakat böyle bir ölüm - can yakar ciğer deler
Bir zehir sızıyor bu gerçeğin hicabında

Kursağımda göllenir acı sitemli bir su
Tüküremem yutamam gark olurum bu hınca.
Biz öldürdük onları ne baskındır ne pusu-
Dostu düşman düşmanı dostumuzdan sayınca.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Mezar Taşları

-Rudyard Kipling ilhamıyla-

Rahibe

Adını unuttu çoktan ahali
Manastırın avlusuna gömüldü.
Bu kadının üstümüze vebali:
"Sevilmedi. Sevemedi. Ve öldü."

***

Eşkıya

Son kez yaslandığı kaya bütün yosun bağlamış
Kirpikleri meçhul ufkun tarlasını sürüyor

Yer yer kemikleri çıkmış parmaklarında ökse,

Avucunda bir fotoğraf - cesediyle çürüyor

Fakat baksan hala canlı hayfını alamamış
Tütün sarısı bıyığı küfürler tükürüyor.

***

Öksüz

Bilmem, anası ölünce ihtiyar dünyamızda
Küçük göğsü pes etmeden kaç kere inip kalkmış?
Ruhu öteye geçerken emeklemesin diye

Bir gemi oymuş babası baş ucuna bırakmış

***

Asker

Tanıdığı bir gökyüzü yabancı bir toprakta
Açık ağzına öpücük bıraktı bir şafakta.

***

Merdümgiriz

Tabutum çınar versin
Kefenim yayla örsün

Artıkın ben dövülmem
Çekicinde bu örsün

Buğzumun hikmetini
Göremiyorsan körsün

Ne ben görem onları

Ne onlar beni görsün.

***

İhtiyar

Ey yolcu, doksandan bir noksan yaşım
Benden çok yaşarsan utanır mısın?

Yapacak çok işim vardı ya benim
Zamanım olmadı, inanır mısın...

***

Genç

Ben bir bile almadım
Siz iki boşadınız

Ellerim kururken, siz
Kaç yanak okşadınız?

***

Bacı

Verirdin, benim yerimde
Padişah olsan tacını
Anlarsın ne çekmiş Hatçe

Bir gün gömersen bacını

Altı ay oldu öleli

Çürüdü mü ola eli?

Gülen yüzüm gülmez oldu
Elif'im gitti gideli.

***

Ukde

Oğlum bir gün büyüyünce kırk gözeden taş bulup
Susuz ölen babasının mezarına bıraksın
Epey geç kalmış bir şimşek mezarımdan doğrulup

Açık kalmış gözlerimden göğün yüzüne çaksın

Athena

Üzülme sevgilim, kırılır bir gün
Çarkında yazgımı çeviren mihver
Bana yeter bana bakıp güldüğün - 
Erkekler ağlamaz, sen beni boş ver.

Akıt deme bana gözüm yaşını
Dök deme içini - asit kusarım
Zihnimde dedemin mezar taşını
Hayal eder, tütün içer, susarım.

Sen gül, oyna, eğlen gelen mevsimde
İçini ferah tut aklını rahat,
Büyümekte çünkü benim içimde
Oğlumuza benzemeyen bir evlat.

Sessiz ol, içimde kükrüyor çünkü
Misl-i İsa peydahladığım çocuk
Taze tırnakları her biri süngü
Ciğerimde kımıl kımıl bir kuyruk

Kıvranıyor, tırmalıyor sevgilim
Ruhumu bin parça eden bu bela
İşte tam bu yüzden rahat değilim
İşte tam bu yüzden susmam, mesela.

O yarım içimde, dışta ben yarım
Tamam olur vakti geldiği zaman
Ağzımı açarsam doğar korkarım
İçimde bin yıldır büyüyen şeytan

Ne ben hükmederim çakan şimşeğe
Ne onda bilgelik yahut zarafet
Korkarım Ares'le girer gerdeğe
Alnımın çatından doğan musibet

İşteş Çekimde İhtiyarlamak

-İhtiyarladın deyince beni paylayan karıya-

Yenilginin kaçınılmaz olduğu bir yarıştı
İkimizden yalnız biri bu gerçekle barıştı
Benim saçım beyazladı senin alnın kırıştı:

İlk gençliğin büyüsünü maziye ısmarladık
Direnme, yas tutma, alış: Kadın, ihtiyarladık!

Yaşlanırsın bıraktığın gün bu düşün peşini
Hiç ölmemek hayalinin karanlık güneşini
İkmal ettik nice bir yıl aşkının ateşini

Kesik kesik soluğunda biz beyhude harladık
Üşüyoruz, ne yapsak boş: Kadın, ihtiyarladık!

Bundandır boş ufka dalmam her gün akşam üzeri
Sigaramın dumanında düğümledim kaderi

Muvakkattır gördüğümüz ve bizi gördükleri

Oğlumuzun gözlerinde yıldız gibi parladık
Fakat çok geçmeden kaydık: Kadın, ihtiyarladık!

M. Bahadırhan Dinçaslan

Varis

Canım oğlum ben gidince minik avcun içinde
Deli babandan yadigar bir çelik zar kalacak

Tanrılara sofra kurup bahtına atacaksın
Bileğinle ne kazansan yanına kâr kalacak

Anacığın üç gün ağlar sen babanın ardından
Güleceksin melun felek senden naçar kalacak

Dağlar kimsenin değildir fakat yaz akşamları
Yalnız seni serinleten bir rüzigar kalacak

Sonra, belki bencileyin o rüzigar esince
Ufka dalıp öteleri gören nazar kalacak

Ucundan çekik gözlerin adsız dağlara bakıp
Boğazında bir ukdeyle hep tamahkâr kalacak

Doymayacak ormanlara, ırmaklara yüreğin
Aklında hep bir sonraki taze bahar kalacak

Düşününce babacığın nasıl severdi seni
Biraz hüzün, çokça neşe ve iftihar kalacak

Pusulanı kaybedersen dağlarına dön oğlum
Abideler yıkılsa da Binboğalar kalacak

Ne han hamam ne mal mülük - bir silah ve soylu ad
Alınkavak yaylasında köhne mezar kalacak

Babanın sesi ademde sana varmasa bile
Beşiğinde okuduğum o şarkılar kalacak:

Aldan cetgen cılgımnın
Alazı kaydal, Elçibey?
Aldı kojun çonumnun
Alı kaydal, Elçibey?

M. Bahadırhan Dinçaslan