Panache

-Eşim Gülsüm'le geçirdiğimiz fırtınalı 10 yılın muhasebesidir-

Hükmolundu Arş'ın yukarısında

Yarım ayın karanlık yarısında

Kıvrıldı o gece bir melun dudak.

Kötü adam aldı çakır Gülsüm'ü

Kesti yazgımı bağlayan düğümü

Tanrının kanıyla zağlanmış bıçak.

En erkek sesimle "yanındır yerim"

Dedim, "kabulümsün, seni çekerim

Atlas'ın yükünü üstüme bırak."

Teselli ummadım bahanelerden

Yaktığım, yıktığım kaşanelerden

Ganimet getirdim sana koşarak!

Bütün encam Bahadır'ın farkıydı:
Senin ömrün bir nihavend şarkıydı

Benimse hayatım bir ince bozlak.

Teslim olmaz ebed-müddet bir peşrev

Ben solgun yüzüne renk veren alev

Sen ruhumu serinleten sağanak

Şikayet dilimde bir memnu Sur'du

Ki erkek dediğin böyle olurdu

Erkeğim dedikçe erkeğim mutlak!

Saymadım yolunda kaç kere düştüm
Fakat hep doğrulup yine dövüştüm
Gün oldu yakında, gün oldu uzak;

Dövüşürken gözüm ucu sendeydi

Direnirken iradem sayendeydi

Ey ihtilalimi harlayan mihrak!

Yaşadım kah belan kah lütfun diye
Şimdi tek duam var sana hediye:

Ölsem senin kahramanın olarak.

M. Bahadırhan Dinçaslan