Elimden gelse de boğsam günü ana rahminde
Ucubenin endamıyla nazarım bulanmasın
Bu dipsiz lağım gark olsun bir ebedi geceye
Değmesin küflü ufkuna atî ağulanmasın
Her biri nebbaşe benzer ruhsuz sakinlerinin
Sesi kısılsın hayhuyu şarkıma ulanmasın
Felakete tellal olsam kırsam umutlarını
Bin yıl geçse tek bir güzel haber muştulanmasın
Kabuslarına karışıp görünsem yedi gece
Nasırlı alınlarının teri kurulanmasın
Yakın leşimi bir çiçek dahi bitmesin benden
Çorak kalsın nankör vatan kanımla sulanmasın
M. Bahadırhan Dinçaslan
