Türk Topçusuna

-Şanına ve kıymetine layık bir marşı bulunmadığını düşündüğüm topçu sınıfımıza.-

Bize bir davudi ezgi, göz dikenin kabusu
Topçumuzun kıyametin alameti namlusu

Bir cennet vatan uğruna bin cehennem kusuyor
Sen üfle Türk'ün sûruna: Bak İsrafil susuyor

Gürle, kükre duymaz olsun Tanrı'nın kulakları
Ebabil yağdır semadan dik namlunu yukarı

Namlun şehadet ediyor Türk'ün şeriki yoktur!
İşte meydan! İşte merdan! Davran, senindir destur!

Bestele kahkahasını şom geceden İblis'in
Kızıl tamuda binlerce zebani eşlik etsin

Yurda musibet olursa ne af dile, ne özür:
Arşı al nişangahına gökten Tanrıyı düşür!

Dar geliyor menziline dört ufuk, yedi iklim
Mahşerde Türk topçusunun ardında dirilelim!

M. Bahadırhan Dinçaslan

Dünyanın Sonunda Islıkla Çalınan Ezgi

"Therefore, thou art not wrong,   
Israfeli, who despisest
An unimpassioned song;
To thee the laurels belong,
Best bard, because the wisest!   
Merrily live, and long!"

***

"Hugging the blade, waiting the years

Hearing the music that nobody hears"

***


Bir suskunluk yeminidir gözümde kızıl gayız
Fakat beni sonsuza dek susacak sanmayınız
Demlenen kinim yadıma bak, bir sabah düşecek

Bir yabancının aksini görünce o gün camda
Gözbebeğim tutuşacak şimşek mavi akşamda
Kızıl afet intikama elbet nikah düşecek

Son nefesimi verirken binlerce İsrafil'i
Salacağım ciğerimden nazire mukabili
Bir şarkı söyleyeceğim gökten Allah düşecek

M. Bahadırhan Dinçaslan

Dehri'nin Ölümü

Tilki yılıydı. Kandili ayın yanmadan önce
Musallat olmuştum ürkek bekleyen yedi gence
Uzakların hatifinden meşum çağrı gelince
Bendim düşen önlerine... Dağa işaret ettim.

Buruşan suratta kıvrım kıvrım kesif anason
Girdabımda bir cehennem: Varlık-yokluk... İlk ve son...
Midelerin marazıyım. Bir bulantı, helezon
Küf kokulu duman benim çağa sirayet ettim.

Ben de bir zaman; kendimle baş başa kalana dek
İdrakimin haşyetiyle gözlerim dolana dek
"Lâ!" demenin takatini içimde bulana dek
O, yok deyince yok olan bağa esaret ettim.

Seslendim kara yazının arsız müellifine:
"Duman yalaz naziremdir vavına elifine!"
Yığdım da bütün varımı cinnetin istifine
Yaktım, sunağında durdum yoğa şikayet ettim

Arzum, gevşeyen bir telek Kaf Dağı'nın kuşunda
Ve hırsım bir kahkahadır tanrıların cuşunda
Ebem kuşağı bağladım hiçliğin ağuşunda
Yummadım ben gözlerimi... Göğe emanet ettim.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Beste

"Gece şafağın layemut şiirini besteler
Aynamda kirpiklerinden akseden bercesteler"

Ne gam susuyorsa deniz bir vakur itikafta
İçimde göllenen girye ırmağı besteliyor

Yağacak yakındır yağmur kuru dudaklarına
Dudağımda bir terennüm sağnağı besteliyor

Son perdeyi aralıyor münteha makamında
Islığım kiraz dalında yaprağı besteliyor

Ahirim kızılca tamu demim ebedi araf
Evvelim düşüne dalmış uçmağı besteliyor

Ağuşumda gül kurusu gözüm bülbül ölüsü
Kuru elim telde yeşil kucağı besteliyor

Yanım yörem yadırgıdır yakına düşman gözüm
Saplanmış ufkun ardına uzağı besteliyor

Seni istikbal için bu şeb-i yelda ardında
Gözümü bürüyen kızıl şafağı besteliyor.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Atların Düşleri

Bir meçhulün müştakı
Hep öteye merakı
Herkes, dilinde şarkı
Ayrılmış eşlerinden

Herkes, ama herkeste
Bunlu çalan bir beste
Bütün sazlar şikeste:
Zamanın dişlerinden

Hepsi, hepsi düzenbaz:
Ya imamdır, ya papaz
Dem vurmadan konuşmaz
Tanrının işlerinden

Bense yaşama razı
Tutturdum bu avazı
Biraz benden, birazı
Atların düşlerinden

M. Bahadırhan Dinçaslan

Ölüm Var

-Rizeli Bir Ağabeye-

Meyhaneye geldi, ellerinde kum
Sızlanan bir Ebu Leheb her boğum
Gözlerinde iplik iplik örümcek

"Ölüm var arkadaş" diyerek girdi
Sohbete, başını bana çevirdi
"Budur şu hayatta yegane gerçek."

Bir meşum denizin tuzuyla kuru
Dudaklarla dedi: "Fakat en zoru
Bir şiire ilham olmadan ölmek."

M. Bahadırhan Dinçaslan

Fırat Ağıdı

-Şehit Hacı Bebek'in anısına, bütün şehitlerimize- 

Döşünde gelincik açmış senin süsün emmoğlu

Sadasıdır yüreğinde vuran kösün emmoğlu

Kurt kademi yürürken sen aklıma mehter gelir

Gocavradın malum olmuş dün gece rüyasına

Kara bulut kara yaşmak Binboğa’nın yasına

Teneşire genç konur mu ölümden beter gelir

Hayfın almazsa Avşar’a haremi haram olsun

Kara giysin ağıt yaksın ardından Sarız, Göksun

Olmaz olsun böyle devran ölümüz çifter gelir

M. Bahadırhan Dinçaslan