Macar Çobanı - Çeviri (Ady Endre)

Bir Hun çobanıydı iri gözleri
Arzular ve ıstırabın yuvası
Sürüsünün tek menzilli seferi:
Meçhur Macar Hortobagy ovası

Alacakaranlık, seraplar ince
Efsunladı belki bin kez ruhunu
Fakat kalbinden bir çiçek bitince
Kendi hayvanları yediler onu

Fevkalade şeyler geçti aklından:
Kadın, şarap, doğum ve ölüm - saydı
Epey bilge ve kudretli bir ozan
Olurdu o başka yerde doğsaydı

Amma gözü ilişince sürüye
Bok lekeli sağrılarını dövdü
Gömdü şarkısını, döndü geriye
Islık çaldı, oha dedi ve sövdü

Orijinali: Ady Endre, A Hortobágy poétája
Çeviren: M. Bahadırhan Dinçaslan

Mürted

-Mene, mene, tekel, ufarsin-

Bu gökleri yayan yoktur manasızdır şu bulut
Tevekkeli değil sana taş mihrabın sustuğu
Bir başına zavallısın - nisyan, hüsran ve sükut:
Tanrıların tükürdüğü kör şeytanın kustuğu

Dön, dönüşün kendinedir bürünme örtülere
Hakikatin gamı hülya tesellisinden iyi!
Uğurla bir kıyam ile derhal geldiği yere
Sana helaller, haramlar getiren süvariyi

Vurdu Hicaz afakına Hadramut'un ayazı 
Arş u ferşin duvarında kusuru latif barok
İhtiyar şairin titrek elleriyle bir yazı:
Sıkletin zayıf günlerin sayılı ve hükmün yok.

Bahadırhan Dinçaslan

100. Yıl Marşı

-M. Kaan Akçatepe'ye ithaf olunur-

Kurdun rahmine düştü bir asrın şafağından
Tanrının bir asırdır söyünmeyen ateşi
Bir sarı yağız hilal doğdu Tanrıdağı'ndan
Şavkı ısıtır Türk'ü kıskandırır güneşi

        Bir damga vurduk asra kalacak ilelebet
        Milletinin şanında çok yaşa Cumhuriyet!

Bir kıyama çağırdı, dedemin kemikleri
Kıpırdadı yaylanın başındaki mezarda
Akdeniz'i gösterip buyurunca ileri
Turkuvaza boyandı döktüğüm kanla ferda

        Yedi rengin kızılı oldu tacına ziynet
        Ak alnın dik başınla çok yaşa Cumhuriyet!

Mülkü onun uğrunda candan geçene verdi
Kudret eliyle alıp Atatürk'ün pazusu
Bin yılın göz yaşından ıssız bozkır yeşerdi
Taze bahara doydu Türk'ün körpe kuzusu

        Bir daha ağlamak yok uzak senden kasavet
        Türkane neşemizle çok yaşa Cumhuriyet!

Yeni baştan dünyalar yaratılırsa bir gün
Baş köşede Türkiye alır yine yerini
Şiarın bu Türkoğlu: Çalış, güven ve öğün
Torununa miras ver Ata'nın eserini

        Yeni asrın ufkunda beş bin yıllık bir heybet
        Asya'nın iftiharı - çok yaşa Cumhuriyet!

Bahadırhan Dinçaslan

Chatterton'un Ölümü

Mezarla kavgası vardı araya girmek çetin
Tanrıyla senli benliydi anlamaz, alkışlardık
Düştü bir soğuk gecede peşine hayaletin
Kelebeklerin peşine - gencecikti, pek yazık

Yeni şarkılar aradı - akislerle yetindi
Yeni renkleri özledi - bulamadı burada
Belki Kuzey Yıldızı'na şiir yazıyor şimdi
Baki kalan bu kubbede yarım yamalak sada

Kadeh yarım, sigarası yeni yanmış tablada
Öksüz kaldı nefesini miras memuru böldü
Daha çok şiiri vardır diyorken biz zulada
Apar topar yaşamıştı alelacele öldü.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Matsievskiy'nin Gözleri

-Eğilmeden ölen Oleksandr Matsievskyi'nin hatırasına-

Göz deyince ben büyük, büyük şeyler anlarım*
Her gözde başka bakar mavi, yeşil ve ela
Kimi tastamam bakar kimi ucuyla, yarım
Kimi gözde Azrail sinsin oynar mesela
Derininde bir yerde ağuş açar mezarım

Göz deyince ben büyük, büyük şeyler anlarım
Bazı kirpikler yanar cemre dökülür pul pul
Öyle sahi, uzansam sigaramı yakarım
Yahut çığlar emziren yalaz mavi bir buzul
Kaskatı keser bana bakınca bıyıklarım

Gözler, gözler ıtırlar bir ruhun mayasını
Bir pul altın çapağı sıçramış teraziden
Her gamzesi varaklar Mamay'ın rüyasını
Bazı gözler baktı mı tarih bakar maziden
Saklar derinlerinde öksüz coğrafyasını

Kimi göze bakılmaz gözü dağlar haşmeti
İtil Yayık arasın basan seller gibidir
Her kırpışta bastırır kızılca kıyameti
Sanki sonrasız günün ebedi sahibidir
Çatık kaşları meşum - saklar şom alameti

Allah'a posta koyan Azazil gibi mağrur
Ben O'nun gözlerini anlarım göz deyince
Dikilip baktığında kancık soyu kudurur
Slava Ukraini! Ayeti yedi hece
Bir put gibi dikilir küffara ferman okur!

Bahadırhan Dinçaslan

Türk'ün Yüzü Bayraktır

Korkma nişansız kaldım diye kalabalıkta;
En karanlık gecede parolan bu ışıkta:
Kurdun yüzü mübarek, Türk'ün yüzü bayraktır.

Daraltmasın göğsünü gördüğün bunlu rüya
Ey bin yıldır elini çöz denilen Kurtkaya
Sen bırakma elimi, düşmanına bıraktır

Nasıl örterse bahar bozkırın üzerini
Bu zavallı ve yetim milletin kaderini
Kendi azmi, kararı yine kurtaracaktır.

M. Bahadırhan Dinçaslan

Zelzele Ağıdı

Ben bu dağları bilirdim evim barkımdı dağlar

Suyun içer nimetin yer havasını solurdum
Pusulamdı bunlu günde zirvelerine bakar
Kıblemi nerede olsam dağlar ile bulurdum

Dibek Dağı'ndan Binboğa avaz etsen duyulur
Bozhüyük'ten İncemağra bir yürük atın harcı
Soğukpınar'ın üstünde alaca gün koyulur
Dağa kaçardık susadan görününce aşarcı

Bu dağlarda pusu attı Gizzik Duran gavura

Bu dağlara adak verdik havuttan kaç bebeği

Ziyaret'te top atışı kaldırırdı sahura

Ayılarla güreşti bu dağların kelebeği*

Şimdi ufkum dağ yetimi gözlerim dağ öksüzü

Gözeler mi küstü bana çatlak dudağım çorak

Hangi dağın iyesini kızdırdı Afşin düzü?

Kim derdi ki evim barkım üstüme yıkılacak?

Gök göçtü de yer yarıldı dağ devrildi yuvama

Bozgun oldu Elbistan'dan Gavur Dağı'na Bozok

Hatıralar havsalamda yerli yerinde ama

Dağlarım yerinde yok.

Bahadırhan Dinçaslan

*Kelebek ok yay almış ava şikare çıkmış / Donuzları korkudur ayuları koçmağa.