15 Ocak 2012 Pazar

Kurtar Beni

Sol omzum kuzgun yuvası sağ omzumda tuğrul var
Bir beyaz kazın göğsünden kopup düştüm cihana*
Ah açsam kanatlarımı bu gökyüzü bana dar
Kadın, sar yaralarımı uçmağa uçacağım
Ufkun ötesine geçip ufuklar açacağım
En şifalı buselerden süz de kudret ver bana

Kadın, bedenim çok zayıf içimde her şey yarım
Kaldır beni ki taşısın en güzel yarınlara
Bütün insanlığı alıp üstüne kanatlarım
Bir onulmaz derde düştüm ki dermanı sendedir
Benim ve tüm insanlığın imtihanı sendedir
Dirilt beni... Ve salıver beni tekrar bozkıra

İşte o dem kanatlarım bir rüzgarı tetikler
Ki ataların nefesi karışır kasırgama
Haydi, Tanrıdağları'nda kutlu Şad bizi bekler
Yumruğumu sıkabilsem çökertirim surları
Bir doğrulsam yeşillenir yurduma çöken sarı
El ver... Umut tohumları dikeceğim tarlama

Sağalt beni, atam gibi dermeye at salayım
Bin diyarın çiçeğini... Süslemeye bahçeni
Sev beni ki karşı koyma cesareti bulayım
Candan özge gökçelere göz koyan tiranlara
Süreyim köşke tünemiş baykuşu viranlara*
Dünyayı kurtacağım, kadınım... Kurtar beni!

M. Bahadırhan Dinçaslan
*Bazı Türk efsanelerinde Kök Tengri bir beyaz kaz biçiminde betimlenirdi.

*Enverî'nin "perdedari mikoned der kasr-ı kayzer ankebut/bum nevbet mizedend der târem-i Efrâsiyâb" dizelerindeki, Efrasyab (Alp Er Tunga) sarayına tünemiş baykuş

1 yorum:

  1. eh be kardeşlik, gece vakti bu kadar yüreğimin genişlemesi yaramıyor artık ihtiyarlamaya durmuş gövdeme.. nasıl derin bir soluk aldırdın sen şiire böyle, ne kuvvetli üflenmiş şairlik senin ruhuna doğarken..

    YanıtlaSil